و به اندازه هر برق نگاهت

به نگاهی نگران...

تو به اندازه تمام تنهایی من

شاد بمان.

مضحکه ی تکرار

تکه تکه شدن دل، چه تماشا داره.!

"حسین پناهی" 

 حرفامو روونه آسمون تو می کنم، که با سخاوت بهشون گوش میدی.

منم می خوام آدم باشم، آدم

مثل تمام آدمایی که دروغ می گن، همدیگه رو جا می ذارن، ظلم می کنن،...واسمشون آدم

بگذریم...این بی خبری ها را گردن کسی نیندازیم زندگی است دیگر! کاریش هم نمی شود کرد.

یعنی... یعنی می شود کاریش کرد اما... !

خدای مهربونم زندگیم رو سپردم به تو.

به خودم می گم: بی خیال توی بی خیال!...

اما هیچ اتفاقی نمی افتد، مثل همین یک سال و دو روز

زل زده ام به نبودن هایت و تو را جستجو می کنم

هنوز هم می خواهم که باشی...

آنقدر باراني ام

كه چشمانم

از ديدنت كور مانده اند

آنقدر

دوستت دارم

كه خيال نفرتت

ويرانم مي كند .

آواز هاي نسيم در ۳/۵/۸۶

میان تاریکی

ترا صدا کردم

سکون بود و نسیم

که پرده را می برد

در آسمان ملول

ستاره ای می سوخت

ستاره ای می رفت

ستاره ای می مرد

ترا صدا کردم

ترا صدا کردم

تمام هستی من

چو یک پیاله شیر

میان دستم بود

نگاه آبی ماه

به شیشه ها می خورد

ترانه ای غمناک

چو دود بر می خواست

ز شهر زنجره ها

چو دود می لغزید

به روی پنجرها

تمام شب آنجا

میان سینه من

کسی ز نومیدی

نفس نفس می زد

کسی به پا می خواست

کسی ترا می خواست

دو دست سرد او را

دوباره پس می زد

نمام شب آنجا

زشاخه های سیاه

غمی فرو می ریخت

کسی ز خود می ماند

کسی ترا می خواند

هوا چو آواری

به روی او می ریخت

درخت کوچک من

به باد عاشق بود

به باد بی سامان

کجاست خانه باد ؟

کجاست خانه باد ؟

"فروغ فرخزاد "

می روی...

می رویم...

با هم بر آب های زمان

تنها مسافر سایه های خیالم تویی

از آن منی

بیارام با رویایت درون رویای من...

پ.ن: می خواهم آنچه را که دوست می دارم زنده بماند.

گاهی سبک و گاهی گران...

اما دلی دارم وسیع

بسان صحرا... بسان دریا

از صحرا بودنش که می سوزاند...

و دریا بودنش که می کوباند...

امادلی دارم برای دوست داشتن

فقط همین را می دانم...

         مدتی سکوت در کلبه آواز هایم

     طنین انداز خواهد شد .